Aziz Dağtekin Yazdı
Ülkücülük, bir rozet takıp kalabalığa karışmak değildir.
Ülkücülük; dava adamı olmak, zor zamanda dik durmak, ülküdaşı yalnız bırakmamak ve menfaat karşısında eğilmemektir.
Bu hareketin hafızasında makamdan önce bedel, kazançtan önce sadakat, kişisel hesaptan önce dava vardır.
Biz ne kemik uğruna köpek olduk ne de menfaat uğruna çakallığa soyunduk.
Çünkü ülkücü, rüzgara göre yön değiştirmez.
Bugün bazıları kurt postuna bürünüyor.
Uzakta bakınca heybetli, yakından bakınca menfaatin peşinde…
Her uluyana kurt demeyin.
Aramızda ustaca kurt taklidi yapan çok kişi var.
Ülkücü camia kimin ne söylediğini değil, zor zamanda nerede durduğunu unutmaz.
Çünkü ülkücü hareketin hafızası, dün söylenenleri de bugün yapılanları da bilir.
Yılanı yıllarca bal ile beslersiniz; günü gelir yine zehrini kusar.
Çünkü bazılarına ne kadar vefa gösterirseniz gösterin, karakterinin gereğini yapmaktan vazgeçmez.
Hain, makamla sadık olmaz.
Nankör, menfaatle vefalı olmaz.
Ülkücülük; koltukta değil, imtihan gününde belli olur.
Kalabalıkta değil, yalnız kaldığında anlaşılır.
Menfaat varken değil, menfaat bittiğinde kendini gösterir.
Bu davanın gerçek ölçüsü makam değildir.
Sözünün eri olmak, ülküdaşına sahip çıkmak ve inandığı değerlerin arkasında durmaktır.
Bizim pusulamız menfaat değil, ülkücü şuurdur.
Bizim ölçümüz alkış değil, dava ahlakıdır.
Çünkü biz kemiğe değil, davaya talibiz.
Koltuklara değil, ülkücü duruşa talibiz.
Ve unutmayın…
Her uluyan kurt değildir.
Kurt postuna bürünen de kurt olmaz.
Ülkücüyü ülkücü yapan; yüksek sesle konuşması değil, zor zamanda gösterdiği duruşudur.
Kimin ne söylediğinden çok, kimin nerede durduğuna bakın.
Çünkü bazıları davayı dilinde taşır, bazıları ise ömründe…
Biz kimin ne olduğunu anlatacak değiliz.
Anlayan anladı… Anlamayana da sözün fazlası ziyandır.
